sedaghat M, rezvani M, Rudgarnezhad F, Moghimi S F. Drivers and drivers of organizing employee leave and missions with a human resources responsibility approach in the Iranian Martyrs and Veterans Affairs Foundation. IUESA 2026; 14 (54) :1-27
URL:
http://iueam.ir/article-1-2272-fa.html
صداقت منیژه، رضوانی چمن زمین موسی، رودگرنژاد فروغ، مقیمی سیده فتانه. پیشرانها و پسرانهای مدیریت مرخصی ها و مأموریت ها با رویکرد مسئولیتپذیری منابع انسانی در بنیاد شهید و امور ایثارگران. فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری. 1405; 14 (54) :1-27
URL: http://iueam.ir/article-1-2272-fa.html
1- گروه مدیریت دولتی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
2- گروه مدیریت دولتی، واحد آستارا دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران ، mo.rezvani@iau.ac.ir
3- گروه مدیریت دولتی، واحد بندر انزلی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر انزلی، ایران
4- گروه مدیریت دولتی، واحد آستارا- دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
چکیده: (42 مشاهده)
در سازمانهای امروزی، مدیریت مؤثر مرخصی و مأموریت کارکنان به عنوان یک ابزار کلیدی برای تحقق اهداف سازمانی و ارتقای مسئولیتپذیری منابع انسانی شناخته میشود. پژوهش حاضر کیف و با هدف شناسایی عوامل تسهیلکننده (پیشرانها) و بازدارنده (پسرانها) در ساماندهی فرایندهای مرخصی و مأموریت کارکنان در بنیاد شهید و امور ایثارگران، با تمرکز بر مسئولیتپذیری منابع انسانی انجام شده است. روش تحقیق، اکتشافی و توصیفی بود. جامعه آماری شامل خبرگان نظری و تجربی (متخصصان منابع انسانی و مدیران با سابقه حداقل ۵ سال) در سطح ملی بود. نمونه آماری ۱۳ نفر از این خبرگان با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند (نمونه غیرتصادفی) انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها، مصاحبه نیمهساختاریافته بود که در جریان ۱۳ جلسه انجام گرفت. دادهها با روش تحلیل مضمون (براون و کلارک) تحلیل شدند. نتایج، دو دسته کلان پیشرانها و پسرانها را آشکار ساخت. پیشرانها شامل ۱۰ حوزه کلیدی از جمله بهروزرسانی قوانین، تقویت فرهنگ مسئولیتپذیری، اجرای سیستمهای انگیزشی مرتبط، استقرار فناوریهای کارآمد (مانند سامانههای الکترونیکی مرخصی)، توسعه رهبری و ارتباطات مؤثر بودند. در مقابل، پسرانها در چهار دسته اصلی دستهبندی شدند: محدودیتهای نیروی انسانی (کمبود نیرو و فشار کاری)، مشکلات ساختاری (پیچیدگی بوروکراسی اداری و عدم یکپارچگی سیستمی)، نگرش و رفتار کارکنان (ذخیره مرخصی به دلیل فرهنگ کاری نادرست) و ناهماهنگی سازمانی. تأخیر در تأیید مأموریتها به دلیل امضاهای متعدد و عدم وجود جایگزین مناسب برای نیروهای در مرخصی، از مهمترین چالشهای اجرایی گزارششده بودند. این یافتهها بر لزوم بازنگری در سیاستها و سرمایهگذاری بر زیرساختهای فناوری و توسعه منابع انسانی برای ارتقای سطح مسئولیتپذیری در مدیریت حضور و غیاب کارکنان در این سازمان تأکید دارد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/12/4 | پذیرش: 1405/1/9 | انتشار: 1405/1/10 | انتشار الکترونیک: 1405/1/10