فصلنامه علمی اقتصاد و مدیریت شهری

توجه به زمین، به عنوان یک منبع اصلی و تجدیدناپذیر در توسعه پایدار شهری، امری ضروری است؛ زیرا زمین، جزء منابع اصلی توسعه پایدار شهری تلقی می‌شود. هدف این پژوهش، تحلیلی بر قیمت زمین شهری در استان‎های مختلف ایران طی سال‌های 90-1380 می‌باشد. روش تحقیق این پژوهش، اسنادی است و از تکنینک کتابخانه‏ای برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است و نرم‏افزارهای GIS, GeoDa, PASW برای تحلیل اطلاعات به کار رفته‌اند. یافته‏های پژوهش، بیانگر توزیع تصادفی قیمت زمین شهری طی سال‌های 90-1380 در استان‎های مختلف ایران می‎باشند و براساس آزمون رگرسیون همزمان مشخص شد که بین متغیرهای درصد شهرنشینی و متوسط مساحت زمین ساختمان‌های شهری با قیمت زمین شهری در سال 1380، رابطه معناداری وجود نداشته است؛ ولی در سال‌های 1385 و 1390 بین این متغیرها رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین سطح توسعه استان‎ها و قیمت زمین شهری در سال 1390 در برخی استان‎ها در سطح 95 درصد، رابطه معناداری وجود داشته است. پس از بررسی روند تغییرات متوسط قیمت زمین شهری در استان‎های ایران طی سال‌های 90-1380 مشخص گردید که متوسط ضریب تغییرات قیمت زمین شهری در کل کشور، برابر با 828/73 درصد بوده است و استان‎های بوشهر، خراسان رضوی و همدان، به ترتیب دارای بالاترین ضریب تغییرات بوده‎اند و استان‎های کردستان، هرمزگان و خوزستان نیز به ترتیب دارای کمترین ضریب تغییرات بوده‎اند.