1- استادیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران ، s.tajrishy@sharif.edu
2- دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران
چکیده: (18 مشاهده)
طرح مسکن مهر با هدف افزایش استطاعت خانوارهای کمدرآمد و گسترش عرضه مسکن، بر پایه واگذاری زمین دولتی و اعطای تسهیلات یارانهای از سال ۱۳۸۶ آغاز شد. با این حال، مداخلات گسترده دولتی میتوانند یا مکمل فعالیت بخش خصوصی باشند یا آن را به حاشیه برانند. پرسش اصلی این پژوهش آن است که آیا اجرای مسکن مهر توانسته موجودی خالص مسکن کشور را افزایش دهد یا عمدتاً به جایگزینی ساختوساز خصوصی منجر شده است.
برای پاسخ به این پرسش از دادههای پانلی شهرستان–نیمسال در دوره ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۰ استفاده شده است. این دادهها شامل پروانههای ساختمانی و واحدهای آغازشده در هر دو بخش عمومی(مسکن مهر) و خصوصی است که از منابع رسمی گردآوری شدهاند. روش تجربی پژوهش، تفاضل در تفاضل تعمیمیافته است که با کنترل اثرات ثابت شهرستان، زمان و همچنین تعامل استان در سال، امکان شناسایی اثر علی مداخله دولت را فراهم میکند. شبهبرونزایی تخصیص پروژهها که وابسته به دسترسی زمینهای دولتی بوده نیز به شفافیت شناسایی کمک کرده است.
یافتهها نشان میدهد که به ازای هر صد واحد مسکن مهر، تنها حدود ۵۵ واحد به موجودی خالص افزوده شده و ۴۵ واحد دیگر جایگزین ساختوساز خصوصی شده است. نتایج مشابهی برای شاخص تعداد پروژهها به دست آمده است که نشان میدهد مسکن مهر هرچند عرضه مسکن را افزایش داده است، ولی بخشی چشمگیر از ظرفیت بخش خصوصی را کنار زده است.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/8/5 | پذیرش: 1405/4/1 | انتشار: 1405/4/1 | انتشار الکترونیک: 1405/4/1