انجمن علمی اقتصاد شهری ایران بررسی می کند

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۲/۲۴ | 

رفتارهای حمل و نقل شهری در مناطق مختلف جهان

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی انجمن علمی اقتصاد شهری ایران، دسترسی مناسب به امکانات و شرایط اقتصادی بهتر از خصوصیات بارز زندگی شهری به حساب می آید. بر همین اساس وجود وسایل حمل و نقل کافی و قابل دسترس برای مردم شهرها که بتوانند فاصله بین محل زندگی تا محل کار خود را با آن طی کنند بسیار پر اهمیت است و این شاخص شامل وسایل حمل و نقل عمومی و خصوصی می شود.

کارشناسان دریافته اند که شهرهای متراکم تر خدمات بهتری در این زمینه به ساکنان خود ارائه می دهند.  "تراکم"، واحد اندازه گیری ساختار شهری است که می تواند برای تعیین کیفیت زندگی در شهرهای جهان مورد استفاده قرار گیرد. به این صورت که تراکم بالای شهری می تواند بهره وری خدمات، نشاط شهری و توسعه خدمات حمل و نقل، پیاده روی و دوچرخه سواری را بهبود بخشد. البته این مزایا به مدیریت شهری و طراحی شهری نیز بستگی دارد و هزینه های منفی ازدحام بیش از حد و آلودگی هوا را نیز به حداقل می رسانند.

همچنین توسعه شهری در کنار افزایش تراکم در بسیاری از شهرهای جهان رشد قابل توجهی داشته است. نمونه ای از طرح های توسعه شهری در شهرهای کپنهاگ، استکهلم و هنگ کنگ وجود دارد که نشان دهنده این موضوع است. در حالی که سایر شهرستانها مانند لندن، بروکسل، بوستون، توکیو، هامبورگ و ناگویا در حال از دست دادن تراکم شهری خود بوده و بیشتر ساکنان آنها به زندگی در حاشیه شهر علاقمند شده اند.

به طور کلی، خصوصیات زیرساختی که سیستم حمل و نقل را تعریف می کند، شامل اتصال و سطح پوشش جاده ها، کیفیت جاده ها و شبکه های ریلی و دیگر شبکه های دسترسی می شود و شهرهای امروزی نیز دارای انواع سیستم های حمل و نقل از جمله تاکسی، اتوبوس و مترو هستند. با این وجود دوچرخه نیز از وسایل حمل و نقلی بوده که در سال های گذشته توانسته محبوبیت زیادی در بین شهروندان به دست آورد.

بر اساس تحقیقات انجام شده، نزدیکی فیزیکی در شهرها می تواند با افزایش سرعت حمل و نقل از طریق استفاده از وسایل حمل و نقل موتوری عمومی و خصوصی، در کنار وسایل غیرموتوری میسر شود. البته وجود زیرساخت های مناسب مانند شبکه راهها تاثیر زیادی در توسعه آن دارد.

پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری نقش مهمی در توسعه شهرها و دسترسی به شهری دوستدار محیط زیست دارند.حتی در شهرهایی که از سطح ثروت یکسانی برخوردارند، سهم سفرهای موتوری و غیرموتوری شخصی در سال های گذشته تفاوت زیادی داشته است. به عنوان مثال بیش از ۹۰ درصد از این سفرها در برخی از شهرهای شمالی آمریکا، در مقایسه با توکیو و هنگ کنگ که ۱۵ درصد است، با خودروی شخصی انجام می شود. بنابراین به نظر می رسد که سفر با وسایل نقلیه غیر موتوری در بسیاری از شهرها روند رو به رشدی دارد. چراکه فقط در آمریکا درصد بالایی از مردم از وسایل نقلیه موتوری استفاده می کنند.

بیشترین تغییراتی که در طول زمان و در ۵ دهه گذشته در سیستم حمل و نقل شهرها رخ داده، رشد سریع موتوریزه شدن و استقبال از وسایل غیر موتوری و عمومی است. در طول این دوره، سهم حمل و نقل عمومی در ناحیه شهری یا ثابت بوده یا کاهش تقریبی در برخی از شهرهای جهان داشته است؛ در حالی که استفاده از دوچرخه و پیاده روی بیشترین افزایش را نشان می دهد. گرچه این دو در کنار یکدیگر همچنان ۷۰ درصد از سفرهای درون شهری را در آفریقا، بیش از ۵۰ درصد در بسیاری از شهرهای چین و بیش از ۳۳ درصد در شهرهای هندوستان را به خود اختصاص می دهند.         AWT IMAGE

بر اساس گزارش‌های موجود، در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته، سطح بالایی از هماهنگی میان استفاده متفاوت از سیستم های حمل و نقل متفاوت و طبقات اجتماعی وجود دارد. چراکه معمولا افراد فقیر سیستم های حمل و نقل عمومی، دوچرخه و پیاده روی را ترجیح می دهند؛ در حالی که ثروتمندان وسایل حمل و نقل موتوری شخصی را انتخاب می کنند. با این وجود در مناطق متراکم تر ارائه خدمات حمل و نقل نیز معمولا بهتر است مناطقی است که جمعیت کمتری دارند و این خدمات ارتباطی به فقیر یا غنی بودن جامعه ندارد.




CAPTCHA
دفعات مشاهده: 1783 بار   |   دفعات چاپ: 340 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر


این فصل نامه دارای درجه علمی - پژوهشی مصوب به شماره مجوز ۳/۵۷۸۸۱۰  از وزارت علوم ،تحقیقات فناوری است .
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری می باشد.

استفاده از مطالب ارایه شده در این پایگاه با ذکر منبع آزاد می باشد.

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Urban Economics and Management