دوره 2، شماره 7 - ( تابستان 1393 )                   جلد 2 شماره 7 صفحات 81-99 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghafari Gilandeh A, Musazadeh C, Ahangari N. Grading District Based Citizen Participation in Urban Management System (A case study of Bukan city). IUESA. 2014; 2 (7) :81-99
URL: http://iueam.ir/article-1-79-fa.html
غفاری گیلانده عطا، موسی‌زاده چیمن، آهنگری نوید. سطح‌بندی مشارکت‌های شهروندی محله‌مدار در نظام مدیریت شهری (مطالعه موردی: شهربوکان). فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری. 1393; 2 (7) :81-99

URL: http://iueam.ir/article-1-79-fa.html


1- دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2- گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3- گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده:   (5285 مشاهده)

با توجه به افزایش جمعیت شهرنشین در چند دهه گذشته، چنانچه بخواهیم در توسعه شهرها، پاسخگوی احتیاجات امروزی و سهم نسل‏های آینده از منابع باشیم، ‏باید اداره شهرها را بر پایه مشارکت آگاهانه شهروندان برنامه‏ ریزی کنیم. یکی از این زمینه‌ها، مشارکت‌های شهروندی محله‌مدار در نظام مدیریت شهری می‌باشد که هدف اصلی تدوین این مقاله است. روش پژوهش، توصیفی، تحلیلی و پیمایشی می‌باشد و برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار مصاحبه و پرسشنامه محقق‌ساخته  استفاده شده است که ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شده برای پایایی آن 86/0 و روایی آن از طریق پرسش از اساتید، مثبت ارزیابی شد. همچنین برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تکنیک ویکور استفاده شده است. این مدل برای ارزیابی گزینه‌هایی به کار می­رود که هم‌زمان به یک اولویتبندی در معیارها دست می­زنند و در نهایت مبنایی برای نتیجه‌گیری‌های آتی قرار می‌گیرند. جامعه آماری، جمعیت شهر بوکان در سرشماری‌ 1390 (171773 نفر) می‌باشد. نمونه آماری با توجه به فرمول کوکران 383 نفر محاسبه گردید که جهت کاهش خطا 400 نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. نتایج حاصل نشان می‌دهد که شهروندان از میزان مشارکت در سطح محلات سکونت خود راضی نیستند که این نشان‌‌دهنده عدم‌مشارکت مردم در کارهای صورت گرفته در محدوده محله خود است. همچنین نقش نهادها (سازمان‌های غیردولتی، شوراها و انجمن‌ها) در سطح دوم نارضایتی شهروندان قرار دارد. سطح نهایی نارضایتی­ ها در گروه مدیریت شهری می­باشد که با توجه به امتیازات اخذ شده در مدل، رضایت نسبی شهروندان از عملکرد مدیران شهری را نشان می‌دهند. به دلیل اینکه در این مقاله، بیشتر به میزان مشارکت شهروندان در اداره محله خود پرداخته شده است، عملکرد یا عدم‌عملکرد مدیران شهری نمی­تواند نشان‌دهنده شهری بهینه باشد؛ بنابراین، با ایجاد نهادهای مختلف در سطح محله می‌توان ارتباط پایداری بین ساکنان محلات و مدیران شهری (شورا و شهرداری) برقرار کرد.

متن کامل [PDF 1824 kb]   (1671 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۳/۴ | پذیرش: ۱۳۹۳/۲/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۳/۶/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری می باشد.

استفاده از مطالب ارایه شده در این پایگاه با ذکر منبع آزاد می باشد.

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Urban Economics and Management