fa ارزیابی کارایی نسبی پروژه‌های مسکن مهر با استفاده از تکنیک تحلیل پوششی داده‌ها (DEA) (مطالعه شهرهای بالای 25 هزار نفر استان سیستان و بلوچستان) تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: right"> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:14px;"><span lang="FA">طرح مسکن مهر،</span><span dir="ltr" lang="FA"> </span><span lang="FA">یکی از پروژه‌های عظیم عمرانی است که مقادیر چشمگیری از منابع مادی و فیزیکی و تعداد قابل توجهی منابع انسانی را به خود اختصاص داده و هدف آن رفع مشکل مسکن هموطنان می‌باشد. اندازه‌گیری میزان کارایی نسبی این طرح می‌تواند معیار مناسبی جهت ارزیابی آن باشد. از این‌رو در تحقیق حاضر، میزان کارایی نسبی شهرهای بالای 25 هزار نفر استان سیستان و بلوچستان در اجرای پروژه‌های مسکن مهر، در فاصله زمانی ابتدای سال 1387 تا انتهای سال 1390 با استفاده از تکنیک تحلیل پوششی داده‌ها (</span><span dir="ltr">DEA</span><span lang="FA">) و در قالب مدل </span><span dir="ltr">BCC</span> <span lang="FA">خروجی‌محور، اندازه‌گیری شده ‌است. در این تحقیق، متغیرهای مورد استفاده به عنوان ورودی، عبارتند از: منابع انسانی، منابع فیزیکی و منابع مالی. تعداد واحدهای مسکونی ساخته شده و میزان اشتغال‌زایی حاصل از این طرح نیز به عنوان خروجی در نظر گرفته شده‌اند. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهند که اجرای پروژه‌های مسکن مهر، در شهرهای چابهار، خاش، زاهدان و کنارک، کارا بوده و در شهرهای ایرانشهر، زابل و سراوان، ناکارا بوده است.</span></span></span><span lang="FA" style="font-size: 12pt line-height: 115% font-family: 'B Nazanin'"><!--stripped--><!--stripped--></span></p> </div> <p class="MsoNoSpacing" style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:times new roman;">Mehr housing project is one of the large-scale developmental projects which commenced with the aim of easing housing shortage of the fellow countrymen, while spending a huge amount of financial, physical, and a large number of human resources. Now, measuring the extent of the relative efficiency of this project is an appropriate index for its evaluation. Thus, in the current research, the extent of the efficiency of the cities of Sistan and Balouchestan Province with population of more than 25000 in implementing Mehr housing projects over the period of 2008-2011 was measured utilizing Data Envelopment Analysis (DEA) Technique via output-based BCC model. The variables, used as input, were human resources and physical and financial resources, and the outputs were the number of finished buildings and the extent of employment resulting from such a project. The results indicate that Mehr housing project was efficient in such cities as Chabahar, Khash, Zahedan, and Konarak and inefficient in Iranshahr, Zabol, and Saravan.&nbsp;</span></span><span style="font-size: 12pt"><!--stripped--><!--stripped--></span></p> مسکن مهر, ارزیابی کارایی نسبی, تحلیل پوششی داده‌ها, مدل CCR, مدل BCC Mehr housing project, evaluating relative efficiency, Data Envelopment Analysis (DEA) Technique, CCR model, BCC model 1 14 http://iueam.ir/browse.php?a_code=A-10-1-33&slc_lang=fa&sid=1 Milad Vafadar Asghari میلاد وفادار اصغری 10031947532846002140 10031947532846002140 Yes University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran گرایش منابع انسانی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Bagher Kord باقر کرد 10031947532846002141 10031947532846002141 No University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran گرایش منابع انسانی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Habibollah Salarzehi حبیب‌الله سالارزهی 10031947532846002142 10031947532846002142 No University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran گرایش خط‌مشی‌گذاری عمومی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران