Journal of Urban Economics and Management

fa شرکت‌های مردم‌نهاد شهری؛ راهکاری برای مشارکت شهروندان در مدیریت شهری Urban Non-Governmental Companies: A Solution for Citizens’ Participation in Urban Management تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: right"> افزایش ناهمگونی ساختار شهری با نیازهای جمعیت، به بستری برای بروز معضلات فرهنگی و اجتماعی وگاه لاینحل تبدیل گردیده؛ به گونه‌ای که دامنه تغییرات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و ... به حوزه‌های سیاسی نیز کشیده شده است. در فقدان نظام مدیریت، برنامه‌ریزی و نظارت مردم‌محور، در یک رویکرد متمرکز و یک طرفه، طبعاً نظام برنامه‌ریزی و نظارت نیز تحت تأثیر قرار گرفته، مدیریت شهری را نیز با مشکلاتی مواجه می‌نماید و امکان اجرای مدیریت واحد محلی، منطقه‌ای و مشارکتی را نیز ناممکن می‌سازد؛ در نتیجه، برنامه‌ها و توسعه شهری دارای هویت و متکی به مردم، محقق نشده و برخوردار از مشروعیت و قدرت عملی نخواهد بود. به عبارت دیگر، ساختار مدیریت شهر در امتداد ساختار مدیریت کشور است و تناسب ماهیتی بین این دو، لازم و ملزوم یکدیگرند. شهر به عنوان بخشی از حاکمیت ملی، ماهیتی کلی دارد که دارای اجزای متنوعی می‌باشد. به اقتضای این خصوصیات، شهر نیازمند مدیریت کلان در سطوح محلی و ملی نیز خواهد بود، تا توازن توسعه شهر و تناسب آن با ساختار کلی کشور حفظ گردد. از این منظر، دولت از طریق مقررات، هدایت‌گر سیاست‌های کلان و شهرداری به عنوان مسئول برنامه‌ریزی همه جانبه برای کل سیستم شهر و ناظر اجرای برنامه‌های محلات و مناطق، حافظ ساختار و قواعد شهری می‌باشند. ساختار مدیریتی فعلی شهرها در ایران، متناسب با سازماندهی و مشارکت مردم در اداره شهرها نمی‌باشد.  هدف از تنظیم این مقاله ارائه راهکار مناسب جهت بالا بردن مشارکت مردم در ساختار مدیریت شهری است. در این راستا، استفاده از روش تحقیق توصیفی - تطبیقی به منظور تحقق عینی و ساختاری مشارکت مردمی با ویژگی‌های فرهنگی ایرانیان و سابقه ساختار موفق محلات و شهرهای گذشته و به منظور  ایجاد منافع حاصل از مشارکت شرکت‌های مردم‌نهاد به عنوان راهکاری برای مشارکت شهروندان در مدیریت شهر پیشنهاد شده است. به طور طبیعی ساختار جدید با موانع قانونی، مقررات و استانداردهای فنی، روش‌های برنامه‌ریزی و مدیریت، سازمان‌های موجود شهرداری‌ها و بعضاً نهادهای دولتی و نبود الگوهای کاری و ... مواجه خواهد شد. با اصلاح قوانین موضوعی موجود و اصلاح ساختار شهرداری‌ها به نفع ساختار جدید، انتظار می‌رود ساختار جدید در چارچوب استراتژی‌های شهرمحور، محله‌محور، تخصص‌محور و فرایندمحور، ساختار شهرها را در قالب محلات، مناطق و شهرهای هویت‌یافته، بازآفرینی کرده و برای شهروندان امروزی سکونتگاهی شایسته فراهم شود.  </div> Heterogeneity between urban structure and the requirements of the population has given way to cultural and social problems which are sometimes insurmountable in a way that the range of social, economic, and cultural changes has extended to political domains. The absence of a management and planning system and of a democratic supervision, in a centralized one-way approach, affects planning and surveillance system and gets the urban management into trouble. Therefore, implementing a unified local, regional, and cooperative management would be rendered impractical and the plans for democratic and identified urban development would lose practicality and legitimacy. In other words, the structure of city management is in line with the structure of country management and there should be correspondence between the two structures. A city, as a part of national sovereignty, has a general nature which has various components. Due to such properties, the city requires macro-management at local and national levels so that the balance of city development and its correspondence with the whole structure of the country could be maintained. Therefore, the government, via rules and regulations, takes the role of a leader of macro-policies and the municipality is responsible for multilateral planning for the whole system of the city and is the supervisor for implementing the plans for neighborhoods and regions which help keeping to the structure and regulations of the city.  The current managerial structure of the cities in Iran does not correspond the participation of people in managing cities. The purpose of this article is offering proper methods of increasing citizens’ participation in the structure of urban management. To this end, utilizing comparative-descriptive research method has been suggested to help actualizing public participation while observing the features of Iranian culture and following the successful structure of neighborhoods and cities, hence, to create the basis for utilizing the benefits of such participation, non-governmental companies have been introduced. Naturally, the new structure will face legal obstacles, technical regulations and standards, planning and management methods, current organizations of municipalities and some state institutions, and the absence of job-description models. With reforming current municipal regulations and structures in favor of the new structure, it is expected that the new structure, in the framework of city-, neighborhood-, expertise-, and processed-based strategies, recreate the structure of the cities in form of identified neighborhoods and regions and make them a better residential place for today’s citizens. شرکت‌های مردم نهاد؛ مشارکت شهروندان؛ مدیریت شهر, حاکمیت ملی non-governmental companies, citizens’ participation, city management, national sovereignty 111 129 http://iueam.ir/browse.php?a_code=A-10-1-31&slc_lang=fa&sid=1 Azita Rajabi آزیتا رجبی 10031947532846002116 10031947532846002116 Yes Literature Faculty, Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran دانشکده ادبیات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Jafar Hesarinejad جعفر حصاری نژاد 10031947532846002117 10031947532846002117 No , Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران