fa تحلیل پیامدهای فضایی اقدامات مدیریت شهری در بافت‌های قدیم و جدید کلان‌شهر تبریز تخصصي Special پژوهشي Research <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:yekanyw;"><span lang="FA">ارتقای سطح کیفی مناطق مرکزی شهر، از اهداف اساسی مدیریت و برنامه&shy;های شهری است تا با اتخاذ رویکردهای سنجیده موجب تجدید حیات اقتصادی و اجتماعی این بافت‌ها گردد.</span><span dir="ltr" lang="FA"> </span><span lang="FA">این موضوع زمانی اهمیت می‌یابد که به دو نکته عمده توجه داشته باشیم: اول اینکه توانایی این بافت&shy;ها در تأمین نیازهای معاصر شهروندان در طول زمان کاهش یافته است و به تبع آن کارایی بافت و کیفیت زندگی نیز در سطح پایینی قرار دارد و موضوع تَرک شدن، به شدت این بافت‌ها را تهدید می‌کند، ثانیاً بافت‌های کهن، نماد تاریخی شهر محسوب می&shy;شوند که یک شهر هویت خود را از آن به عاریت می&shy;گیرد. مجموعه حسن پادشاه تبریز نیز با توجه به قرارگیری در بافت مرکزی شهر از این قاعده مستثنا نخواهد بود. اما طرح‌ها و اقدامات شهری با اتخاذ برخی سیاست‌ها نظیر توجه به حومه‌ها و توسعه برون‌شهری به توسعه نامتوازن شهری دامن می‌زنند که تهدیدی در راستای پوسیدگی شهر از درون خواهد بود. لذا این سؤال در ذهن متبادر می&shy;شود که ارزش محلات مرکزی شهر تبریز طی دهه&shy;های اخیر افول کرده یا ارتقا یافته است؟ فرض این است که بسط برون شهری که خود تحت تأثیر اقدامات مدیریت شهری است، عاملی موازی در تنزل ارزش بافت&shy;های مرکزی شهر محسوب می‌شود. بنابراین بررسی روند تغییرات در کیفیت بافت&shy;های مرکزی شهر تبریز در اثر اقدامات مدیریت شهری و اجرای برنامه‌های شهری طی 25&shy; سال اخیر، انگیزه نوشته حاضر است. برای حرکت در راستای هدف پژوهش، از روش داده‌گیری ترکیبی (اسنادی و میدانی) استفاده شده است و روش مطالعه و تحلیل&shy;های پژوهش مبتنی بر روش تطبیقی- استقرایی و تحلیل روند بوده است. یافته&shy;ها بیانگر آنست که موضع دوگانه مدیریت شهری تبریز در قبال بافت&shy;های مرکزی و حومه شهری، موجب تنزل ارزش بافت‌های مرکزی شهر از جنبه‌های مختلف اجتماعی، کالبدی، اقتصادی و ... شده است.</span></span></span><span dir="ltr" style="font-size: 12pt line-height: 115%"><!--stripped--><!--stripped--></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:times new roman;">Improving the quality level of central areas of a city is among the major purposes of urban management and plans so that taking proper approaches could lead to revitalization of economic and social texture of such areas. Such an issue takes precedence when two factors are considered: first, the potential of such city textures in satisfying the current requirements of citizens has declined over time, resulting in deficiency in their effectuality which would make the very texture prone to abandonment, and second, the old textures are the symbol of history of a city with which the city is identified. With regard to the fact that the Complex of Hassan Padeshah of Tabriz is located in the central section of the city, it will not rule out the very claim. However, urban plans and measures with taking some policies like focusing on the suburban development have increased the imbalanced city development which threatens a city to get worn out from inside. The question posed here is whether or not the value of central quarters of the city of Tabriz has dwindled over recent decades<span dir="rtl" lang="AR-SA">.</span> It is hypothesized that the development of suburban areas which is under the influence of urban management measures is a parallel factor contributing to the decrease in the value of central section of the city. Therefore, an investigation into the process of changes in the quality of central section of the city due to measures taken by the urban management and implementation of urban plans over the last 25 years has been the major cause behind the current study. To serve the objectives of the current research, mixed method (field and deeds study) was utilized and the analysis was made based on comparative-inferential method and trend analysis. The results <span class="hps">indicate that</span> Tabriz urban management&rsquo;s taking dual<span class="hps"> stance against</span> the central section and the suburban areas has devalued the central section of the city from social, structural, and economic aspects.&nbsp;</span></span><span style="font-size: 12pt font-family: 'Times New Roman', serif"><!--stripped--><!--stripped--></span></p> توسعه پراکنده, بافت‌های مرکزی شهر, محور توسعه, مدیریت شهری, تبریز sprawl development, central section of city, expansion direction, urban management, Tabriz 93 109 http://iueam.ir/browse.php?a_code=A-10-1-30&slc_lang=fa&sid=1 Reza Kheyroddin رضا خیرالدین 10031947532846002118 10031947532846002118 Yes Urban Development and Architecture Faculty, University of Science and Technology, Tehran, Iran دانشکده شهرسازی و معماری، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران Javad Imani جواد ایمانی 10031947532846002119 10031947532846002119 No Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Amir Forouhar امیر فروهر 10031947532846002120 10031947532846002120 No Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران