fa رویارویی با نابرابری فضایی ضمن به‌کارگیری برنامه‌ریزی مبتنی بر ارتقای کیفیت زندگی (مورد مطالعه: منطقه 13 شهر تهران) تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:14px;">رشد سریع شهرنشینی، مشکلات متعددی را در شهرهای کشورهای کمتر و بیشتر توسعه‌یافته به همراه داشته است. از جمله عمده‌ترین این مشکلات، نابرابری‌های فضایی است که گسترش و بسط آن، ساختار فضایی شهرها را دچار تغییر و تحول می‌کند. تداوم نابرابری‌های فضایی و افت کیفیت زندگی در برخی نواحی خرد شهری و نارسایی شیوه‌های موجود، ضرورت تمهید و اختیار شیوه‌های متفاوت اما امکان‌پذیر در برنامه‌ریزی و مدیریت شهری را مطرح می‌سازد. این نوشتار در پی تأکید بر ضرورت توجه به افت کیفیت زندگی در نواحی دارای نابرابری‌های فضایی است که نیازمند تحلیل، تفسیر و تبیین ساختار ویژه خود، علل پدیدار شدن ساختار نابرابر و افت کیفیت زندگی در آنها، بروز تهدیدها و مشکلات، حضور فرصت‌ها و مهمتر از همه، دوری جستن از رویکرد سنتی در برنامه‌ریزی و مدیریت نواحی خرد شهری می‌باشد. در این راستا، یکی از نواحی خرد شهر تهران که دارای مشکل نابرابری فضایی و افت کیفیت زندگی است، انتخاب گردیده و به پیش‌شرط‌های راه‌اندازی ساز‌و‌کار برنامه‌ریزی و مدیریت در آن، اشاره شده است. بدیهی است تدوین برنامه‌ای مناسب به‌منظور تعدیل یا حذف نابرابری‌ها به همراه افزایش مشارکت مردمی در مدیریت شهری و بهره‌گیری از انگاشت چندبعدی و جامع کیفیت زندگی در چارچوب برنامه‌ریزی شهری- به دور از شیوه‌های رایج و متداول- &nbsp;به‌عنوان عمده‌ترین هدف این نوشتار، می&shy;تواند در رسیدن به برابری و تحقق عدالت در شهرها مؤثر باشد.</span></span></div> <p class="MsoNoSpacing" style="line-height: 115%; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:times new roman;">Rapid development of urbanization has resulted in a number of problems in the cities of the lesser- and more-developed countries. Spatial inequalities are among the major problems the development of which has changed the spatial structure of the cities. The continuity of spatial inequalities and the decrease in life quality in some small-sized urban districts and the ineffectuality of the current methods necessitate opting for different but feasible methods in urban planning and management. The current study aims at emphasizing the life-quality decrease in the districts with spatial inequalities requiring analysis, interpretation, and putting forward a specific structure to help detect the reasons for the appearance of unequal structure wherein life quality has decreased, the threats and problems, and the opportunities which have avoiding traditional approaches to planning and management in small-sized urban districts in consequence. To this end, one of the small-sized districts of the city of Tehran, which suffers from spatial inequality and the decrease in life-quality, was selected and the preconditions for running planning and managing in it were pointed out. It goes without saying that devising a proper plan to moderate or eliminate the inequalities, together with the increase in public cooperation in urban management, and utilizing multidimensional concept about life quality in urban planning, distinct from the common methods, are among the major objectives of the study resulting in equality and the realization of justice in the cities.</span></span><span style="font-size: 12pt line-height: 115% font-family: 'Times New Roman', serif"><!--stripped--><!--stripped--></span></p> نابرابری فضایی, کیفیت زندگی, برنامه‌ریزی شهری, برنامه‌ریزی مبتنی بر ارتقای کیفیت زندگی, برنامه‌ریزی نواحی خرد شهری Spatial Inequality, Life Quality, Urban Planning, Life-Quality-Enhancement-based Planning, Planning for Small-Sized City Districts 49 67 http://iueam.ir/browse.php?a_code=A-10-1-4&slc_lang=fa&sid=1 Mahdieh Khaloubagheri مهدیه خالوباقری 10031947532846002062 10031947532846002062 Yes The University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran دانشگاه شهید بهشتی