Journal of Urban Economics and Management

fa تبیین تأثیر واقعیت افزوده (AR) بر فرایند طراحی مشارکتی مسکن در پروژه های بازآفرینی شهری Explaining the impact of augmented reality (AR) on the participatory housing design process in urban regeneration projects عمومى General پژوهشي Research چکیده پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر واقعیت افزوده بر فرایند طراحی مشارکتی مسکن در پروژه های بازآفرینی شهری انجام شد. این مطالعه از رویکرد کیفی و روش گراندد تئوری با فرایند نظام مند استراوس و کوربین بهره برده است تا مفاهیم و الگوهای موجود در داده های مصاحبه با خبرگان شهری استخراج شود. داده ها از طریق مصاحبه عمیق با ۹ نفر از مدیران و تصمیم گیران شهری جمع آوری و پس از کدگذاری باز، کدگذاری محوری و انتخابی تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که واقعیت افزوده به عنوان ابزار فناورانه و سازوکار مشارکتی می تواند شفافیت تصمیم گیری، تعامل موثر میان طراحان و ساکنان و کیفیت فرایند طراحی را بهبود بخشد. همچنین واقعیت افزوده موجب افزایش دقت پیش بینی پیامدهای اجتماعی و کالبدی طرح و تقویت اعتماد میان ذینفعان می شود. شرایط علی، زمینه ای و مداخله گر، راهبردهای مشارکت محور و پیامدهای ارتقای تصمیم سازی و ادراک فضایی شهروندان، چارچوب جامع این فناوری را در فرآیند بازآفرینی شهری شکل می دهند. پژوهش حاضر ضمن ارائه چارچوب مفهومی منسجم، نشان می دهد که تلفیق فناوری واقعیت افزوده با روش های مشارکتی، قابلیت افزایش مشروعیت اجتماعی، کاهش خطاهای طراحی و ارتقای اثربخشی پروژه های بازآفرینی شهری را دارد. با توجه به ماهیت کیفی پژوهش و محدود بودن حجم نمونه، نتایج پژوهش بیشتر در سطح تبیین مفهومی قابل تفسیر بوده و دارای قابلیت تعمیم آماری نیست.   Abstract The present study aimed to explain the impact of augmented reality on the participatory housing design process in urban regeneration projects. This study used a qualitative approach and grounded theory method with the systematic process of Strauss and Corbin to extract concepts and patterns in interview data with urban experts. The data were collected through in-depth interviews with 9 urban managers and decision-makers and analyzed after open coding, axial and selective coding. The results of the study showed that augmented reality as a technological tool and participatory mechanism can improve decision-making transparency, effective interaction between designers and residents, and the quality of the design process. Augmented reality also increases the accuracy of predicting the social and physical consequences of the design and strengthens trust among stakeholders. Causal, contextual, and intervening conditions, participatory strategies, and the consequences of improving citizens' decision-making and spatial perception form the comprehensive framework of this technology in the urban regeneration process. The present study, while providing a coherent conceptual framework, shows that combining augmented reality technology with participatory methods has the potential to increase social legitimacy, reduce design errors, and improve the effectiveness of urban regeneration projects. Given the qualitative nature of the research and the limited sample size, the results of the study are more interpretable at the level of conceptual explanation and do not have the ability to be statistically generalized.   کلیدواژه ها: واقعیت افزوده, AR, طراحی مشارکتی, بازآفرینی شهری, طراحی مسکن. Keywords: Augmented reality, AR, participatory design, urban regeneration, housing design. 85 98 http://iueam.ir/browse.php?a_code=A-10-2053-1&slc_lang=fa&sid=1 Maziar Zamani مازیار زمانی tiva.eng@gmail.com 100319475328460011082 100319475328460011082 Yes کارشناسی‎ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایران