دوره 14، شماره 53 - ( زمستان 1404 )                   جلد 14 شماره 53 صفحات 171-159 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری، گروه بازرگانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، ma.latifi@iau.ac.ir
3- استادیار گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (279 مشاهده)
 صنعت برق به عنوان یکی از زیرساخت‌های حیاتی توسعه اقتصادی، پتانسیل بالایی برای صادرات خدمات فنی و مهندسی دارد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویت‌بندی عوامل موثر بر توسعه صادرات خدمات فنی و مهندسی شرکت‌های ایرانی فعال در صنعت برق است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد و کارشناسان صادرات در شرکت‌های مهندسی مشاور و پیمانکاری فعال در صنعت برق ایران می‌باشد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد گردآوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SmartPLS4 و تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که عوامل سازمانی، عوامل محیطی-بین‌المللی، عوامل مالی و اعتباری، و عوامل سیاسی-دیپلماتیک بیشترین تاثیر را بر توسعه صادرات دارند. نتایج مدل ساختاری حاکی از آن است که عوامل مالی با ضریب مسیر 0.451 و عوامل سیاسی با ضریب 0.382 قوی‌ترین پیشران‌های صادرات هستند. همچنین شاخص برازش مدل (SRMR) مقدار 0.07 را نشان داد که بیانگر برازش مطلوب مدل است. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که برای توسعه صادرات، تمرکز بر تسهیلات مالی و دیپلماسی اقتصادی اولویت نخست است.
 صنعت برق به عنوان یکی از زیرساخت‌های حیاتی توسعه اقتصادی، پتانسیل بالایی برای صادرات خدمات فنی و مهندسی دارد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویت‌بندی عوامل موثر بر توسعه صادرات خدمات فنی و مهندسی شرکت‌های ایرانی فعال در صنعت برق است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد و کارشناسان صادرات در شرکت‌های مهندسی مشاور و پیمانکاری فعال در صنعت برق ایران می‌باشد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد گردآوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SmartPLS4 و تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که عوامل سازمانی، عوامل محیطی-بین‌المللی، عوامل مالی و اعتباری، و عوامل سیاسی-دیپلماتیک بیشترین تاثیر را بر توسعه صادرات دارند. نتایج مدل ساختاری حاکی از آن است که عوامل مالی با ضریب مسیر 0.451 و عوامل سیاسی با ضریب 0.382 قوی‌ترین پیشران‌های صادرات هستند. همچنین شاخص برازش مدل (SRMR) مقدار 0.07 را نشان داد که بیانگر برازش مطلوب مدل است. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که برای توسعه صادرات، تمرکز بر تسهیلات مالی و دیپلماسی اقتصادی اولویت نخست است.
 
متن کامل [PDF 1326 kb]   (116 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/2/19 | پذیرش: 1404/10/1 | انتشار: 1404/10/1 | انتشار الکترونیک: 1404/10/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.