هدف از این پژوهش، ارائه الگوی عملیاتی نقش نوآوری بر ارتقای قابلیت فن‌آوری در عملکرد اقتصادی سازمانی بوده است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت، اکتشافی، از نظر هدف، توسعه‌ای- کاربردی و از حیث روش اجرا، از نوع تحقیق‌های کیفی است که از روش نظریه داده بنیاد استفاده ‌شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل اساتید، صاحب‌نظران حوزه نوآوری و مدیران ارشد ستادی بانک کشاورزی تهران می باشد که دارای مدرک کارشناسی‌ارشد و بالاتر یا سابقه کاری بالای ۱۵ سال می باشند. روش نمونه‌گیری، غیراحتمالی بوده و از طریق نمونه‌گیری قضاوتی انجام شده است. جهت گردآوری اطلاعات در زمینه مبانی نظری و ادبیات پژوهش موضوع، از منابع کتابخانه‌ای و به‌منظور طراحی مدل و شناسایی مؤلفه ها، ابعاد و متغیرهای مدل، از روش داده بنیاد و از مصاحبه نیمه ساختاریافته با صاحب‌نظران، استفاده گردید. نتایج به‌دست‌آمده شامل محرک‌های خارجی (محرک‌های اجباری، تقلیدی و هنجاری)، محرک‌های داخلی (نگرش مدیران و ساختار سازمانی متناسب با نوآوری)، نوآور باز (واردشونده و خارج شونده)، قابلیت‌های فناوری (به‌روزرسانی سریع و تطابق با نیازهای سازمان)، پذیرش فناوری (اعتماد، آگاهی و استفاده آسان) و عملکرد سازمانی شامل (عملکرد اقتصادی، بازار و فرایندی) می‌باشد.

واژه‌های کلیدی: نوآوری، ارتقای قابلیت فن‌آوری، عملکرد سازمانی، عملکرد اقتصادی

متن کامل [PDF 665 kb]   (1181 دریافت)