دوره 1، شماره 4 - ( پاییز 1392 )                   جلد 1 شماره 4 صفحات 93-109 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kheyroddin R, Imani J, Forouhar A. An Analysis of Spatial Consequences of Urban Management Measures in Old and New Sections of the Metropolis of Tabriz. IUESA. 2013; 1 (4) :93-109
URL: http://iueam.ir/article-1-51-fa.html
خیرالدین رضا، ایمانی جواد، فروهر امیر. تحلیل پیامدهای فضایی اقدامات مدیریت شهری در بافت‌های قدیم و جدید کلان‌شهر تبریز. فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری. 1392; 1 (4) :93-109

URL: http://iueam.ir/article-1-51-fa.html


1- دانشکده شهرسازی و معماری، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
2- دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (5509 مشاهده)

ارتقای سطح کیفی مناطق مرکزی شهر، از اهداف اساسی مدیریت و برنامه­های شهری است تا با اتخاذ رویکردهای سنجیده موجب تجدید حیات اقتصادی و اجتماعی این بافت‌ها گردد. این موضوع زمانی اهمیت می‌یابد که به دو نکته عمده توجه داشته باشیم: اول اینکه توانایی این بافت­ها در تأمین نیازهای معاصر شهروندان در طول زمان کاهش یافته است و به تبع آن کارایی بافت و کیفیت زندگی نیز در سطح پایینی قرار دارد و موضوع تَرک شدن، به شدت این بافت‌ها را تهدید می‌کند، ثانیاً بافت‌های کهن، نماد تاریخی شهر محسوب می­شوند که یک شهر هویت خود را از آن به عاریت می­گیرد. مجموعه حسن پادشاه تبریز نیز با توجه به قرارگیری در بافت مرکزی شهر از این قاعده مستثنا نخواهد بود. اما طرح‌ها و اقدامات شهری با اتخاذ برخی سیاست‌ها نظیر توجه به حومه‌ها و توسعه برون‌شهری به توسعه نامتوازن شهری دامن می‌زنند که تهدیدی در راستای پوسیدگی شهر از درون خواهد بود. لذا این سؤال در ذهن متبادر می­شود که ارزش محلات مرکزی شهر تبریز طی دهه­های اخیر افول کرده یا ارتقا یافته است؟ فرض این است که بسط برون شهری که خود تحت تأثیر اقدامات مدیریت شهری است، عاملی موازی در تنزل ارزش بافت­های مرکزی شهر محسوب می‌شود. بنابراین بررسی روند تغییرات در کیفیت بافت­های مرکزی شهر تبریز در اثر اقدامات مدیریت شهری و اجرای برنامه‌های شهری طی 25­ سال اخیر، انگیزه نوشته حاضر است. برای حرکت در راستای هدف پژوهش، از روش داده‌گیری ترکیبی (اسنادی و میدانی) استفاده شده است و روش مطالعه و تحلیل­های پژوهش مبتنی بر روش تطبیقی- استقرایی و تحلیل روند بوده است. یافته­ها بیانگر آنست که موضع دوگانه مدیریت شهری تبریز در قبال بافت­های مرکزی و حومه شهری، موجب تنزل ارزش بافت‌های مرکزی شهر از جنبه‌های مختلف اجتماعی، کالبدی، اقتصادی و ... شده است.

متن کامل [PDF 782 kb]   (1061 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۳/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۲/۹/۳۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری می باشد.

استفاده از مطالب ارایه شده در این پایگاه با ذکر منبع آزاد می باشد.

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Urban Economics and Management