دوره 4، شماره 15 - ( تابستان 1395 )                   جلد 4 شماره 15 صفحات 37-53 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadpour Zarandi H, Daroudi M. Ranking Components of Household’s Residential Movement Model Emphasizing on Economic View of Housing (Case Study: Seyyed Khandan Neighborhood-Tehran District 3). IUESA. 2016; 4 (15) :37-53
URL: http://iueam.ir/article-1-461-fa.html
محمدپورزرندی حسین، درودی محمدرضا. رتبه‌بندی مؤلفه‌های الگوی جابه‌جایی مسکونی خانوار با تأکید بر دیدگاه اقتصادی مسکن (مطالعه موردی: محله سیدخندان منطقه 3 تهران). فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری. 1395; 4 (15) :37-53

URL: http://iueam.ir/article-1-461-fa.html


1- دانشگاه علم و فرهنگ و رئیس انجمن علمی اقتصاد شهری ایران
2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره)، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، تهران، ایران
چکیده:   (2820 مشاهده)

یکی از جنبه‎های پویایی شهر، جابه‌جایی خانوارها از یک محله مسکونی به سایر محلهها در داخل شهر است. این جابه‌جاییها که بر ساختار شهر بسیار تأثیرگذار هستند، دلایل گوناگونی دارند. ارزیابی دلایل جابه‌جایی مسکونی خانوار با توجه به اینکه ناشی از مفهوم رضایت یا عدم‌رضایت مسکونی می‌باشد، کار بسیار پیچیده‌ای است؛ اما این جابه‌جایی، بسته به نوع تملک، می‌تواند براساس شاخص‌ها و عوامل برگرفته از افراد صورت گیرد. بنابراین پژوهش حاضر، با هدف تحلیل و اولویت‌بندی میزان اهمیت شاخص‌های جابه‌جایی مسکونی با تأکید بر نوع تملک افراد و خانوار در محله سیدخندان تهران انجام شده است. برای تعیین حجم نمونه مورد مطالعه، از رابطه کوکران استفاده شده و 175پرسشنامه در سطح محله، توزیع شد. همچنین برای تعیین اولویت‌بندی شاخص‌های جابه‌جایی در دو بُعد مالک و مستأجر، از روش آنتروپی و روش کمّیSAW استفاده شده است. این مقاله نشان می‌دهد که مالکان با تحصیلات عالی، تمایل بالا و مالکینی که فاقد شغل هستند، تمایل پایینی به جابه‌جایی مسکونی دارند که این امر ممکن است به دلیل ترس از دست دادن مالکیت واحد مسکونی‌شان در نوسانات بازار مسکن باشد. همچنین مستأجرینی که دارای درآمد بالا هستند، تمایل زیادی به جابه‌جایی‌های پی‌در‌پی دارند و مستأجرینی که فاقد شغل هستند و درآمد پایینی دارند، ترجیح می‌دهند تاحد ممکن، در محیط مسکونی خود باقی بمانند. در نتیجه، پیشنهاد می‌شود تسهیلات بانکی و طرح‌های شهری در راستای خانه‌دار شدن خانوار، افزایش یابند تا بتوانند سبب کاهش جابه‌جایی‌های مکرر خانوار گردند.

متن کامل [PDF 983 kb]   (1773 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۱/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۶/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۶/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری می باشد.

استفاده از مطالب ارایه شده در این پایگاه با ذکر منبع آزاد می باشد.

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Urban Economics and Management