دوره 3، شماره 9 - ( زمستان 1393 )                   جلد 3 شماره 9 صفحات 59-72 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- ، n.yarmohamadian@ase.ui.ac.ir
چکیده:   (8959 مشاهده)

امروزه شهرنشینی در تمام کشورهای دنیا در حال گسترش است. افزایش جمعیت شهرها موجبات رشد و توسعه در زمینه‌های مختلف، خصوصاً اقتصادی را فراهم آورده است. برای مثال، مطابق با گزارش توسعه جهانی بانک جهانی در سال 2019، حدود 16 درصد از کل تولید ناخالص داخلی جهان در 30 شهر دنیا، تولید می‌شود. اما توسعه شهرها، مشکلاتی از جمله آلودگی زیست‌محیطی، صوتی، ترافیک و ... را به همراه داشته است. بر این اساس، بسیاری از ساکنان کلان‌شهرها، ریشه مشکلات خود را در افزایش جمعیت می‌دانند و مدیران شهری با این سؤال مواجه هستند آیا اندازه بهینه‌ای برای شهر وجود دارد یا خیر و اگر وجود دارد در چه حدودی است؟

در این مقاله، اندازه بهینه و پایدار شهر برای کلان‌شهرهای ایران برآورد شده است. کلان‌شهرهای مورد بررسی به دلیل عدم‌وجود اطلاعات آماری، فقط شامل شهرهای تهران، اصفهان، مشهد، شیراز و اهواز در بین سال‌های 1387 تا 1391 می‌باشند. روش تحقیق، مبتنی بر یک الگوی اقتصاد محلی بوده که دارای سه بازیگر اقتصادی است: بنگاه، خانوار و دولت محلی. نتایج نشان دادند، کلان‌شهر تهران از اندازه بهینه و پایدار خود عبور کرده است و کلان‌شهرهای اصفهان، مشهد، شیراز و اهواز، از حد بهینه خود عبور کرده اما با اندازه پایدار خود فاصله دارند. 

متن کامل [PDF 598 kb]   (1306 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۹/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۳/۳/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۴/۱/۱۵